Przywrócenie do pracy należy rozumieć dosłownie

Jeżeli pracownik wygra proces i sąd orzeknie o przywróceniu go do pracy, to przywrócenie należy rozumieć dosłownie.

W wyroku z 26 listopada 2003 r. (I PK 490/02) Sąd Najwyższy stwierdził, że przywrócenie do pracy następuje na warunkach istniejących w chwili rozwiązania umowy i pracodawca nie musi ich ponownie określać przez wskazanie stanowiska pracy, warunków wynagradzania i innych elementów treści stosunku pracy. Należy jednak pamiętać, że warunkiem ponownego zatrudnienia pracownika jest zgłoszenie gotowości niezwłocznego podjęcia pracy w terminie 7 dni od przywrócenia go do niej (art. 48 k.p.). Termin ten liczy się od dnia uprawomocnienia się wyroku.

Pracownikowi, który podjął pracę w wyniku przywrócenia, przysługuje wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy:

w przypadku, gdy umowa została rozwiązania za wypowiedzeniem – nie więcej niż za dwa miesiące, a gdy okres wypowiedzenia wynosił trzy miesiące – nie więcej niż za miesiąc.

w przypadku, gdy umowa została rozwiązania bez wypowiedzenia z winy pracownika (dyscyplinarnie) nie więcej niż za trzy miesiące i nie mniej niż za miesiąc.

Jeżeli angaż rozwiązano z osobą w wieku przedemerytalnym albo z pracownicą w okresie ciąży lub urlopu macierzyńskiego, wynagrodzenie przysługuje za cały okres pozostawania bez pracy.

Okres, za który pracownikowi przyznano wynagrodzenie, wlicza się do okresu zatrudnienia ponownie zatrudnionej osoby. Pomimo ciągłości zatrudnienia, pracownik za okres pozostawania bez pracy, za który nie wypłacono wynagrodzenia, nie nabywa prawa do urlopu wypoczynkowego.

Stan prawny na 20.02.2019 r.

Maria Szwajkiewicz

źródło: solidarnosc.gda.pl

Komentowanie zamknięte.